HOME

 

Roots Reggae

 

Benjamin Zepheniah  

 

Als ik het over Bejamin Zepheniah heb moet ik eerst nog wat over dub-poetry uitleggen. Dub-poetry is een reggae stijl waarbij dichters hun werk laten horen over zware gedubte rhythms, die beēnvloed zijn door jaren 70 DJ’s zoals U-roy, I-roy en Big Youth. Dub-poetry geeft de stemming van de tijd aan en de teksten zijn vaak politiek beladen. De man van het eerste uur was wel Linton Kwesie Johnson. Hij creeerde bijna eigenhandig het gehele sub-genre in de reggae muziek en inspireeerde andere dub-poet’s zoals: Michael Smith, Oku Onuora (Orlando Wong), Jean ‘Binta’ Breeze, Mutabaruka, Afua Cooper, Ahdri Zhina Mandiela en Liallen Allen.

 

 

In de reggae muziek is de rhythm track nooit helemaal ondergeschikt aan de zang, instrumentale of DJ bijdrage, maar bij de dub-poetry kan de stem juist de dominate factor worden. De dub-dichters hebben er ook voor gezorgd dat het patois (Jamaicaanse dialect) meer buiten Jamaica werd gehoord, dus is het ook van meer culturele waarde. De dub-dichters trokken dan ook een andere publiek dan de gebruikelijke reggae bezoekers.

 

 

Benjamin Zephaniah is geboren op 15 april 1958 in Handsworth, Birmingham (UK), maar spendeerde zijn kindertijd op Jamaica, waar hij de muziek en gedichten absorbeerde die later zo belangrijk voor zijn werk werden. Zijn eigen naam luid voluit: Bejamin Obadiah Iqbal Zephaniah. Benjamin had een moeilijke schooltijd en werd op 14-jarige leeftijd naar een jeugdgevangenis gestuurd en zat twee jaar opgesloten. Het was daar dat hij besloot om zijn energie in gedichten te steken. Zijn eerste optreden was in een kerk in 1968 en had daarna een klein gevolg in zijn home-town. In 1980 verhuisde hij naar london en

 

 

publiseerde zijn eerste gedichtenbundel, Pen Rhythm. Door de dancehall en sound system scene kwam hij in contact met de performance poetry. Zijn tweede bundel, The Dread Affair: Collected Poems (1985) bevatte een aantal gedichten die het systeem in Groot-Britannie aanvielen. Rasta Time in Palestine (1990) is een geschreven gebeurtenis van een bezoek aan de Palestijnse bezette gebieden. Andere werken van zijn hand zijn, twee boeken geschreven voor kinderen: Talking Turkey (1994) en Funky Chickens (1996). Hij schreef ook twee boeken voor teenagers, Face (1999), Refugee Boy (2001).

Hij schreef nog andere boeken waaronder: We Are Britain! (2002), een collectie van gedichten die de culturele diversiteit viert in Groot-Britannie. Zijn meest recente boek is Teacher's Dead: gepubliseerd op 3 September 2007.

 

CREATOR: gd-jpeg v1.0 (using IJG JPEG v62), default quality

Workers Playtime 1989, Upright 1981

 

Dan nu meer over zijn muziek:

In de begin jaren tachtig wanneer de punks en rasta’s op straat waren te protesteren tegen SUS-wetten, hoge werkloosheid, de vele daklozen en het National Front, kon men de gedichten van Zephaniah gehoren bij de demonstranten, jeugdbijeenkomsten, politieburo’s, en op dansvloeren. In die tijd kwam ook Dub Ranting uit die vol stond met radikale gedichten. Het is eens van hem gezegd dat hij de meest gefilmde, gefotograafde dichter was van groot-britannie. Dit kwam door zijn kwaliteiten om op te treden op het podium, maar vooral door zijn televisieoptreden, die de Dub Poetry rechtstreeks in de huiskamers bracht van de britten. De missie was om de dichtkunst verder te brengen en hij haatte het beeld van de dichtkunst voor de gevestigde orde en wilde mensen bereiken die geen boeken lazen. Deze dichtkunst was politiek, muzikaal, radikaal, relevant en op TV. In de jaren negentig verhoogde hij zijn boek uitgaven, platen opnames en televisie optredens in Engeland, alhoewel hij zich meer concentreerde buiten Europa. In 1990 nam hij Us And Dem op en ging die promoten in landen waar  mondelinge verhalen belangrijk waren en ging oa. naar Zuid-Africa, Zimbabwe, India, Pakistan and Colombia. Periodiek gaat ook de Benjamin Zephaniah Band op tour, het fenomeen van de moderne muziek business zorgt ervoor dat hij sneller mensen bereikt dan met zijn boeken. Zijn enige official fanclub is in Malawi in Central Africa en zijn enige nummer een hit was in het voormalige Joegoslavie waar de Rasta LP was uitgebracht op het Helidon label. Hij was de eerst persoon die met de Wailer wat opnam na de dood van Bob Marley in een musikaal eerbetoon aan Nelson Mandela. Free South Africa door Benjamin Zephaniah and the Wailers was opgenomen in de Tuff Gong Studio in Kingston, Jamaica. Mandela hoorde het eerbetoon terwijl het in de gevangenis was op Robben IJland en snel na zijn vrijlating, vroeg hij om een ontmoeting met Zephaniah.

 

Upright 1983

 

Het album kan je inderdaad wel goed vergelijken met de stijl van Michael Smith. De gedichten/teksten staan iets ‘los’ van de muziek maar zijn stem is iets beter te volgen en meer zangerig dan bij Michael Smih. Bij LKJ zoals al eerder beschreven gaat wel wat meer op in de muziek. Dit ‘los’ van de muziek is opzich welt te begrijpen, want zoals ook gelezen hebt dat Benjamin de muziek vooral als medium gebruikt om zijn gedichten te gehoor te brengen. Toch vindt ik deze plaat beter dan die van Michaeil Smith en dat zit toch vooral in het muzikale gedeelte en zijn manier van ‘toasten’ cq. dichten. Misschien omdat hij zelf ook bas speelt, maar muzikaal zit het goed in mekaar en gebruikt hij ook veel percussie en blaasinstrumenten. De tracks zijn ook goed opgebouwd met sterke instrumentale gedeelten. Bij een van mijn persoonlijke favorieten ‘Get High’ speelt de fluit een grote rol en is ‘gewoon’ een goede roots reggae track.

 

Dub RantingUs and Dem

Upright Label 1983 , Dub Ranting, Us And Dem

 

Het Upright label heeft niet zoveel uitgebracht, What A Bargain van het DJ duo Laural And Hardy in 1983. Benjamin heeft ook hier mee samengewerkt in de vorm van optredens. De meeste van zijn opnames kan je dus plaatsen in Dub Poetry categorie, maar zijn laatste album Naked kan niet in een hokje worden geplaatst. Het is geproduceerd door de drummer Trevor Morais en bevat artiesten zoals Howard Jones, Aref Durvesh, Rupert Heaven, Mike Cahen, Jamie West-Oram, Jean Alain Rousell, and Dennis Bovell. Het is een mix van Jazz, Reggae, Hip Hop, Rock and house music. Toen Rodney P, de plaat hoorde, vroeg hij of hij vier tracks mocht re-mixen. Dit bracht het album op de dansvloer. Andere muzikale samenwerkingen waren: Ariwa Sounds posse, Acid Jazz, Bomb The Bass, 'Illegal' met Swayzak, 'Theatricks' met Kinobe en de klassieke 'Empire' met Sinead O'Connor.

 

 

Zephaniah left nu in het kleine dorpje Moulton, Lincolnshire en is een gepassioneerde vegatarier en een groot fan van voetbal club Aston Villa.

 

Discography

 

Dub Ranting (1982)

Rasta (1981, Upright Records 1983, Workers Playtime 1989)

Free South Africa (1986)

Us an Dem (1990)

Crisis (1992)

Back to Roots (1995)

Belly of de Beast (1996)

"Dancing Tribes" (with "Back to Base") (single) MP Records, (1999)

"Illegal" (with "Swayzak") (single) Medicine Label, (2000)

"Naked"

"Naked & Mixed Up" (Benjamin Zephaniah vs. Rodney P)

"Open Wide" with Dubioza kolektive (single), (2004)

 

Check vooral zijn website voor meer informatie:

www.benjaminzephaniah.com

www.myspace.com/benjaminzephaniah