HOME

 

Roots Reggae

 

 

Clive Hunt  

 

Clive Hunt één van mijn favoriete arrangers, producers, mixing/recording engineers. In Jamaica is het altijd weer de vraag wat voor label je een veelzijdig artiest wilt opplakken. Dus noem ik maar even elke rol die hij in de studio gehad heeft. Voor de rol van zanger vind ik hem minder geschikt maar goed laat ik niet te veel verklappen.

 

Clive Hunt

 

Clive Hunt is geboren in 1952 en nog steeds actief. Maar laat ik eerst met zijn eerste twee LP’s beginnen die hij onder eigen naam gemaakt heeft. In 1976 komt ‘Satta I’ uit op Trojan onder de naam de Lizzard. Zijn bijnaam. Eind jaren 70’ komt ‘Stepping Forward in Dub’ uit op het obscure Forward label. 

 

Satta I’ is eigenlijk alleen voor de verzamelaar en niet alleen omdat hij vrij zeldzaam is. Ook omdat het zingen van bedenkelijk niveau is. De ritmes zijn echter wel goed. Als ik de LP hoor wordt het me ook meteen duidelijk waarom het maar bij 1 LP gebleven is waarop hij zingt (de tweede zoals je aan de titel ziet is dub). De eerste LP niet aanschaffen dus. Tenzij je net als ik kick op mooi artwerk.

 

Stepping Fporward in Dub

 

De tweede LP Stepping Forward in dub wordt in Roots Archives aan Clive Hunt toegeschreven maar als credits op de hoes wordt Clive Smith genoemd. Dus dan zou Clive Hunt onder die allias werken. Of het is Clive Smith beter bekend als Busty Brown. De naam Clive Smith duikt in 1999 weer op bij de Wackies productie The Paragons -The Legendary Paragons. Lijkt me eerder Clive Hunt dan Busty Brown die op deze LP meewerkt. Het is dus aannemelijk dat Clive Smith, hier Clive Hunt is. Wat wel klopt is dat deze LP een Amerikaanse productie is. Distributie via Canada en NY. Tevens wordt een zekere A-1 Records uit Canada genoemd en is dit Forward label een Noord-Amerikaans label. Goed, ik weet niet of het Clive Hunt is maar ik geef het de voordeel van de twijfel.

 

Wat belangrijker is, is de muziek. Een vrij goede Dub LP. Niet met snoeiharde knallers maar goede Amerikaanse jaren 70' dub in de Wackiesstyle. Een fluit, gitaar, orgel en sax wisselen elkaar per nummer af. Dus dub met ruimte voor andere instrumenten. Een nummer als 'Jumping Jack' lijkt zo uit de Black Ark afkomstig en 'Rema Jam' en 'Flute Forward' worden steeds meer klassiekers als je ze vaker beluisterd. In principe staat er geen slecht nummer op deze LP. Let wel op. De tracklisting klopt niet. Ook op de hoes staat het verkeerd vermeld. Tenminste bij de originele perssing.

 

Over de LP Orthodox Dub, die ook in de jaren zeventig is uitgebracht, kan ik niets zeggen. Die spoor ik nog wel eens op. Wel kan ik je vertellen dat deze ook vrij vaag is. Het matrixnummer wordt namelijk toegeschreven aan twee perssingen het Engelse D-Roy Label en aan een blank US Wackies perssing. Vreemd, het is het één of het ander lijkt me.

 

Maar ach die drie LP’s zijn bijzaak. Wat wel belangrijk is, is dat Clive Hunt een graag geziene muzikant/arranger is. Hij speelt op talloze klassieke LP’s de meest uiteenlopende muziekinstrumenten. Onder andere voor Delroy Wilson, Pablo Moses, Jimmy Riley, Johnny Clark, Meditations, Wayne Jarrett, Lorna Bennett, Junior Soul, Junior Murvins, Mighty Diamonds, Peter Tosh, Culture, Cultural Roots enz. Soms was zijn inbreng groter maar dat is moeilijk aan te geven. De ene keer wordt hij als medeproducer genoemd, andere keer niet. Goed voorbeeld is dat ‘I man a Grasshopper’ van Pablo Moses het eerste hitsingeltje was voor Hunt. Terwijl hij als muzikant genoemd staat op de LP.

 

'African Roots Act 1' Artwork

 

 

Wel is hij 100% zeker de producer van de klassieker de Abyssinians ‘Satta Massgana’ en het pas laat (na de release op Blood and Fire) op waarde geschatte ‘Revelation Time’ van Max Romeo, de sterke LP’s van Dennis Brown ‘Foul Play’ en de ‘The Legendary Skatalites’ van de Skatalites (opgenomen in Aquarius).

 

Tevens kom je hem tegen bij enkele Dub LP’s op het Wackies label. Eén daarvan wil ik uitlichten en is ‘African Roots Acts 1’ met ‘Addis Ababa Dub’ als echte killersong. Het is een nummer van het kaliber ‘Black Board Jungle’ song van Perry. Een must voor rootsy Dub verzamelaars. Deze LP is eerst uitgebracht op Five Arts en later op Wackies en opgenomen met ritmes van Joe Gibbs, Lee Perry, Sonia Pottinger en Geoffrey Chung in Channel One.

 

Ook nam Hunt de allereerste songs (6 stuks) van Apha Blondy op maar verdween vervolgens met de tapes. De enige goede invloed die hij op Alpha Blondy zijn carriŹre heft gehad is dat hij hem gestimuleerd heeft om in andere talen dan Engels (vooral Afrikaans) te gaan zingen. Dat verdwijnen met de tapes had Clive ook al gedaan met de opnames van Satta Massgana. Wat destijds door het bedrijfje Sound Tracs zou worden uitgebracht maar wat Hunt, ‘nadat de directeur was gevlogen’, zelf uitbracht. Het eigen Azul label en de affaire levert hem de bijnaam Clive ‘Azul’ Hunt op.

 

 

 

Na begin jaren tachtig wat voor Wackies te doen tref ik hem heden ten dagen veel aan met producties op het Tuff Gong (bijnaam Bob Marley) label en in de Tuff Gong studios. Hij werk met een keur van artiesten. De kwaliteit van hetgeen wat ik nu ga opnoemen ken ik niet maar dat moet iedere Clive Hunt/reggaefan zelf maar uitzoeken. Tja luitjes er blijft altijd werk te doen.

 

Belangrijkste heden ten dage producties lijken me Gregory Isaacs Over The Bridge, I’am Sorry Dawn Penn, Andy Horace Living In The Flood, Alpha Blondy Elohim (zijn missing tapes?) en Yitzhak Rabin, I-Three Sings Bob en Culture met Pay Day. Hij produceert ook nog werk van Marcia Griffiths, Ras Daniel, Carlton Livingstone.Genoeg namen genoemd om het diepere spitwerk in de platenbakken en veilingsites voort te zetten.

 

In 2007 wordt Clive Hunt door Maka Sound gevraagd de klassieke opnames van de Slickers Breakthrough te remixen. Kennelijk om de iets weggedubde blackark sound van het origineel naar voren te toveren. Op zich geen slechte poging en als iemand wel iets van die sound terug kan halen is het Clive Hunt wel. Echter geef mij toch maar de originele versie en opnames van Tad's record.

 

Verder wat Clive Hunt betreft, het was een zeer goede producer/arranger, is een goede muzikant maar heeft wat rare karaktertrekken wat iets te vaak resulteerde in het laten verdwijnen van de mastertapes en die voor eigen gewin uitbrengen. Maar de man heeft zelfkennis anders noemt hij zichzelf niet de Lizzard. Chao Zigi

 

 

PS:  De bovenstaande insinuaties omtrent Clive Hunt en het verdwijnen van de mastertapes (van Alpha Blondy) zijn niet bewezen.

 

 

Discografie

 

- Lizard (Trojan 1976 #TRLS 138)

- African Roots Act 1 (Wackies 1977 #HA 001/#WRAR LP

001)

- Stepping forward in dub (Forward 1978 #FR 711 ,

Abraham 199?)

- Orthodox Dub (D-Roy? Blank? 19..)

- Ruff'N'Tuff (intense #INLP 3/Nick Cole Music/#RTL 001 Ruff & Tuff # 1982)