Digital

Lee “Scratch” Perry 1990-nu

Goed zoals John en ik al aangegeven hebben in de voorgaande periodes die we besproken hebben op reggae-wise liggen de muzikaal sterke jaren van Lee Scratch Perry al achter ons. Echter de man is onnavolgbaar ook nu nog. Dus blijft het de moeite waard om te zien (en te luisteren) wat zijn output is. In 2003 krijgt hij zelfs een Grammy voor zijn Album ‘Jamaican ET’.

Hij woont nog steeds in Zwitserland en treed zo nu en dan op. Daarnaast blijft hij ook nog psychedelische albums uitbrengen.

Hieronder de albums die uitgekomen zijn vanaf 1990 tot aan nu. Was niet makkelijk om fake albums te scheiden van de echte. Tevens heb ik ook niet alle compilaties en verzamelalbums die in de jaren ’90/00 zijn uitgekomen behandeld. De belangrijkste zijn al besproken in de voorgaande periodes (het is ook veelal opnieuw uitgebracht black ark materiaal). Maar ik denk dat we een aardig eind komen om ook een goed beeld van 1990 tot aan nu te geven.

Lord God Muzik (1991)

Uitgekomen op het vage Zensor/Network label. Ik heb hem even gezocht want ik had hem vroeger maar kon hem niet vinden (John zal hem wel gejat hebben) maar goed dan maar uit mijn hoofd. Het is een redelijk tot goed album (***) als je tenminste aan de weg die Perry is ingeslagen gewend bent. Uitblinkers zijn ‘Angel Gabriel And The Space Boots’, ‘Air Manifestation’ en ‘Lee The Upsetter’.

The Upsetter and The Beat (1992)

LP die bestaat uit oude Black Ark tracks waar Perry met zijn nieuwe stijl overheen zingt.

Ik kan er niet aan wennen. Maar een feit is dat de tracks wel weer staan (als je er even weer aan gewend bent). Uitschieters zijn ‘Welcome Aboard’, ‘Musical Doctor’, en ‘Sex’.

Super Ape Inna Jungle (1995)

Samenwerking tussen Perry Douggie Digital en Juggler. De twee laatste tracks zijn dubs van Mad Professor. Misschien nog wel het meest de moeite waard van deze cd.

Who Put The Voodoo Pon Reggae (1996) Dub Take The Voodoo Out Of Reggae (1996)

Samenwerking tussen Lee Perry en Mad Professor. De Dubs van Mad Professor zijn goed.

Op ‘Iam Happiness’ klinkt Scratch aardig monter op ‘Go and Come back’ klinkt hij als een dementerende zwerver die wat murmelt. Ach met Perry kan het allemaal. Aardige LP.

Technomajikal (1997)

Dit album is een samenwerking tussen Dieter Meier van Yello. Beiden leven in Zwitserland. Dus contact was snel gelegd. Meier zocht Perry op en vroeg hem over zijn tracks te zingen. De tracks waren eerst akoestisch en later werd er het electro sausje overheen gegoten. Perry had 1 voorwaarde. Hij wilde de tracks wel inzingen/chanten/rappen/murmelen maar dan wel buiten en niet in de studio.

Het album heeft een electronic reggae/dub sound. De tracks worden vaak herhaald in verschillende versies. Interessant album.

Live at Martime Hall (1998)

Dit is een live album en is een registratie zijn 1997 U.S. tour. De begeleidingsband is de Robotiks. Volgens mij hebben John en ik deze set ook destijds in België gezien. Een deel van de tracks zijn die van de samenwerking met Adrian Sherwood en ook de klassieker ‘Roast Fish and Cornbread’ wordt uitgevoerd. Altijd leuk om live te horen.

Dub Fire (with Mad Professor) (1998)

Met Mad Professor dus. Veel oude Marley ritmes en wat ritmes uit de tijd van Junior Byles. Hoewel ik een zwak heb voor elektronische pioneers zoals de Robotics band (die begeleiden op dit album) is alles wat ik verder zeg over dit album teveel.

Techno Party (2000)

Samenwerking met Mad Professor en Mafia & Fluxy. ‘No Dreads’ is een goed nummer ‘This Old Man’ drum’n’bas ‘Crooks in the Business’. In ‘Daddy Puff’ waarschuwt hij iedereen die zijn ritmes steelt en zonder zijn toestemming geld aan hem verdiend begeleid met dancehall en ook roots beats.

Jamaican ET (2002)

Die E.T. heeft niets met de gelijknamige film of met buitenaardse wezens te maken. Hoewel dat goed zou kunnen in Perry’s geval. Het is de afkorting van Eternal Thunder, de bijnaam die Lee Perry zich momenteel geeft. Dit album leverde hem een Grammy op.

Het album is zeer diverse met roots reggae ("10 Commandments"), modern reggae ("I'll Take You There"), hip-hop ("Hip Hop Reggae"), en exotica ("Jah Rastafari, Jungle Safari"). In het begin van het nummer ‘I'll Take You There’ roept hij ‘Perry forever’. Ik ben het daar mee eens maar de vraag is of dit album er aan bijdraagt. Feit blijft dat het een album is waar Perry over nagedacht heeft en dan moet je oppassen. Misschien loopt hij weer 30 jaar vooruit.

Alien Starman (2004)

Tja wat zal ik zeggen enigszins een nietszeggend album waar we er al teveel van hem de laatste tijd hebben gehoord enig lichtpuntje is het achtergrondkoortje The Naylor Twins. De man weet hoe zo’n koortje moet klinken.

Panic in Babylon (2005)

Hier werkt hij samen met de Zwitserse reggae band White Belly Rats. Waarschijnlijk zeer beïnvloed door Perry getuige de naam. Het is een wisselend album met ook inspiratie vanuit de Hindu hoek (net zoals het nummer ‘Dyon Anaswa’ van de Return of the Super Ape). Maar de reggae beat komt ook aardig aan zijn trekken. Beter album dan zijn 2004 ‘Alien Starman’.

Overige albums waarvan ik vermoed dat ze origineel zijn uitgebracht en dus geen verzamelaar zijn (1990- nu):

- Encore (2003)

- Bond Age (?)

Ik kan ze verder niet traceren en ken ze ook niet. Hoewel ik van Bond Age vroeger een paar nummers had maar helaas is de harde schijf gecrasht. Was wel een goede CD/LP te vergelijken met Lord God Muzik (1991).

Goed samenvattend, ik blijf altijd benieuwd wat Lee Perry uitbrengt. Zijn verdiensten zijn te groot om zijn huidige output te negeren. Verder toch met weemoed nog even een foto uit zijn Black Ark periode om deze Perry periode af te sluiten. Zet gelijk even zijn nummer ‘Reggae Music’ op ;). Bless Zigi