Peter Tosh
Geboren als Winston Hubert McIntosh op 19 oktober 1944
Westmoreland, Jamaica, overleden 11 september 1987 Kingston, Jamaica. Geen van
de reggae zangers uit de midden jaren zestig kwam zo sterk op als Peter Tosh. Hij
is met recht van spreken: ‘The Thoughest’ Hij verzorgde de spreekwoordelijke
bijt bij Bob Marley in de originele Wailers en het was Peter die het Rude Boy
image uit het Skatijdperk het meeste trouw is gebleven.
Peter was de eerste die zich los weekte van de Doo-wahs en oooh’s
en aah’s bij de eerste Wailers platen zoals ‘Hoot Nanny Hoo’, ‘Shame And
Scandal’, en ‘Maga Dog’. Hij maakte ook platen met Rita Marley. De Wailers
waren in 1966 een losse band, waarbij Bob voor werk naar Amerika vertrok en
Peter en Nevile ‘Bunny Wailer’ Livingstone samen en apart platen opnamen. Peter
zat ook een tijdje in de bak, waarschijnlijk voor het bezit van marihuana.
Wanneer hij niet aan het werk was met de Wailers nam hij solo materiaal op (’Maga
Dog’, nog een keertje, en ‘’Leave My Business’) samen met producer Joe Gibbs,
waarbij hij zijn furieuze stijl steeds behoud. Wanneer de Wailers werkten met
Leslie Kong in 1966 was Peter nog op de voorgrond met nummers als ‘Soon Come’
en ‘Stop That Train’ maar bij de Lee Perry Sessions was hij gereduceerd tot het
maken van harmonietje, maar wel sterk op drie krachtige songs ‘400 Years’, ‘No
Sympathy’ en ‘Downpresser’. Alle drie ook persoonlijke favorieten waar de
strijd tegen onderdrukking afdruipt.
Toen de Wailers, Perry verlieten (er gaan verschillende verhalen
de ronde, waarschijnlijk geld) en naar Island Records trokken, was het gedaan
met Peter Tosh. Island waardeerde meer Marley’s cooler, meer sympathieke
stijlen ondanks bijdragen aan ‘Get Up Stand Up’ to Burnin’ de bands tweede
plaat voor dat label. Zowel Peter Tosh als Bunny Wailer verlieten de groep in
1973. Tosh ging zich concentreren op zijn eigen label Intel Diplo HIM
(vertaald: Intelligente Diplomaat van Zijn Koninklijke Hoogheid) en tekende bij
Virgin Records in 1976.
De persoon Mick Jagger van het Rolling Stones Records Label
waarbij hij zich aansloot in 1978, gaf hem bijna een grote hit met een cover
van de Temptations ‘Don’t Look Back’, hoewel reggaefans, klaagden dat Mick
Jagger stem harder was dan die van Tosh in de mix. Bush Doctor voor hetzelfde label
verkocht nog goed, maar met Mystic Man en Wanted, Dread & Alive ging het wat slechter.
Hij bracht daarna drie albums uit bij EMI, Mama Africa, Captured Live vergeet vooral niet
het nummer Buk-In-Ham palace , ik zeg waanzinnig,
Helaas was Peter Tosh toen al overleden. Neergeschoten bij een
overval in zijn woning te Kingston.
Luistertips:
