Sammy Dread
Ik weet eigenlijk niet zo heel veel van Sammy. Ik moet eerlijk
bekennen dat ik door de hoes werd aangetrokken. Aangezien ik er een beetje
sport van maak om de platen pas thuis te luisteren, was het wederom een
verrassing. Het eerst wat op viel is dat hij niet zo radicaal klinkt als de
hoes (label: channel one) doet voorkomen. Sterker nog hij neigt meer naar de
loversrock. Wat overigens geen onaardige plaat oplevert. Na wat onderzoek
blijkt dit zijn eerste officiële album te zijn rond de begin jaren tachtig
uitgebracht. Hij wordt dan ook vaak onder het kopje vroege dancehall geplaatst.

Sammy Dread is geboren in Portland, Jamaica als Stewart Farquaharson en maakte zijn eerste plaatjes midden jaren
zeventig. Hij scoorde kleine successen met ‘ Talk
It Over’ and ‘Trying To Conquer Natty Dreadlocks’ en met het album Stereophonic
met Philip Frazier in 1980. Tot zijn beste
werk wordt gerekend zijn producties voor o.a. Sugar Minott, Black Roots en InI
Oneness.



In de eind jaren tachtig zijn daar nog
samenwerkingen met Carlton Jackson die we kennen uit de Black Ark Studio van
Perry met de tijdloze ‘History’ en Barrington Levy. In 1981 ging hij samen met
Peter Rankin en Smokey Dread nog mee in een ‘battle’ tussen twee Jamaicaanse
Soundsystem op een volledig album Blackstar vs King Jammy’s
Nog even over het album, lekker lui, maar mist misschien net even
die scherpte. Ook zit er af en toe ook iets te veel galm op zijn vocals. Maar
zeker de moeite waard om lekker in je hangmatje bij weg te dromen naar Jamaica.
Het titel nummer is later trouwens nog gecoverd door Shinehead. Sammy Dread is
nog steeds bezig al zullen we hem vooral in het club circuit moeten treffen.
![]()
luister: Because of money